Salaspils

Salaspils memorial was one of the most exceptional place I`ve ever been. Around 20 km to Riga, in the middle of a forested area, a big block of concrete met us and a text in Latvian on it: The earth moans behind this gate.

Behind that block, giant concrete statues with cold faces were standing on a huge field, which once was a place for a concentration camp during the World War 2. All these were quite impressive, but being there completely alone, hearing only our steps on snow and the heart-beat-like ticking from a big metronome installed somewhere near the gate, made this experience unforgettable.

I have to admit these photos here are just fake illusions of that reality, those dreamlike stunning moments of us.

Photos are from our Baltic trip in 2016.

Salaspils anıtı, bulunduğum en etkileyici yerlerden birisiydi. Riga’ya yaklaşık 20 km uzaklıkta, ormanın içinde, devasa beton bir kütle ve üzerinde Letonca bir metin karşıladı bizi: Dünya bu kapının ardında inliyor.

O kütlenin ötesinde, 2. Dünya Savaşı sırasında bir toplama kampının bulunduğu yerde, soğuk suratlı koca beton heykeller dikilmiş duruyordu. Bu bile tek başına çok etkileyiciyken, orada tamamen yalnız oluşumuz ve yalnızca kar üzerindeki ayak seslerimizi ve geçitin yakınına bir yere kurdukları büyük metronomun kalp atışını andıran tıkırtısını duyuyor oluşumuz bu deneyimi unutulmaz kıldı.

İtiraf etmeliyim ki, buradaki fotolar o gerçeğin, içinde bulunduğumuz o büyüleyici anın sahte yanılsamalarıdır.

Fotolar 2016’daki Baltık turumuzdan.



just a human being